O projekcie Opracowania i raporty

Raport z projektu „Ochrona ssaków i ptaków morskich i ich siedlisk” 2016-2020

Raport z działań projektu "Ochrona ssaków i ptaków morskich i ich siedlisk" przeprowadzonych w latach 2016 - 2020. Raport podsumowuje patrole i inne prace wolontariuszy Błękitnego Patrolu, działania Stacji Morskiej na rzecz ochrony ssaków morskich oraz Grupy Badawczej Ptaków Wodnych Kuling, która zajmuje się ochroną wybranych gatunków ptaków morskich.

Raport z projektu „Ochrona siedlisk ssaków i ptaków morskich”

Projekt „Ochrona siedlisk ssaków i ptaków morskich”, realizowany w latach 2012-2015 przez Fundację WWF Polska w partnerstwie z Uniwersytetem Gdańskim (Stacja Morska Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego w Helu) i przy wsparciu Grupy Badawczej Ptaków Wodnych KULING

Procedura postępowania z przyłowionymi ptakami i ssakami

W Morzu Bałtyckim największym zagrożeniem zarówno dla ssaków, jak i ptaków morskich, są narzędzia połowowe i związany z nimi przyłów. W polskich obszarach morskich wśród ssaków morskich najczęściej narażonych na przyłów są foki szare i morświny. Z przeprowadzonych obserwacji w polskich obszarów morskich wynika, że najczęściej przyławianymi ptakami morskimi są: lodówka (Clangula hyemalis), uhla (Melanitta fusca) i ogorzałka (Aythya marila). W załączonej procedurze znajdują się opisane metody postępowania z przyłowionymi lub znalezionymi na plaży zwierzętami żywymi lub martwymi.

Procedura postępowania z przyłowionymi ptakami i ssakami

W Morzu Bałtyckim największym zagrożeniem zarówno dla ssaków, jak i ptaków morskich, są narzędzia połowowe i związany z nimi przyłów. W polskich obszarach morskich wśród ssaków morskich najczęściej narażonych na przyłów są foki szare i morświny. Z przeprowadzonych obserwacji w polskich obszarów morskich wynika, że najczęściej przyławianymi ptakami morskimi są: lodówka (Clangula hyemalis), uhla (Melanitta fusca) i ogorzałka (Aythya marila). W załączonej procedurze znajdują się opisane metody postępowania z przyłowionymi lub znalezionymi na plaży zwierzętami żywymi lub martwymi.

Instrukcja minimalizowania hałasu podwodnego jako istotnego zagrożenia dla morświna w Morzu Bałtyckim

W związku z rosnącym poziomem hałasu podwodnego w Morzu Bałtyckim w wyniku wzrostu intensywności działalności człowieka, do której zalicza się transport morski, budowę morskich farm wiatrowych, układanie rurociągów gazowych i naftowych, wydobycie paliw i innych surowców naturalnych, układanie kabli energetycznych, manewry wojskowe i związane z nimi detonacje broni konwencjonalnej czy turystykę motorowodną, presja na ekosystem Bałtyku i żyjące w nim organizmy jest coraz większa. Zachodzi tym samym konieczność, by każda aktywność ingerująca w naturalne środowisko morskie była uważnie oceniona pod względem krótko- i długotrwałych efektów jej oddziaływania, zastosowania odpowiednich środków mitygujących bądź wyeliminowania.

Przeprowadzenie analizy połowów w kwadracie rybackim S4 oraz zestawienie ich z połowami w polskich wodach Bałtyku w oparciu o dane pochodzące z sektora rybołówstwa

Szczegółowa analiza rybołówstwa w rejonie kwadratu rybackiego S4 objęła badania z wykorzystaniem danych pochodzących bezpośrednio z sektora rybołówstwa czyli z dzienników i miesięcznych raportów połowowych, będących w posiadaniu Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR), a sprawozdawanych przez armatorów łodzi oraz kutrów rybackich. W opracowaniu zamieszczono również wyniki z badań przeprowadzonych in situ polegających na zebraniu informacji o rzeczywistym rozmieszczeniu narzędzi połowowych w kwadracie S4.

Monitoring ptaków wodnych i ssaków morskich występujących na Ryfie Mew w ramach projektu „Ochrona ssaków i ptaków morskich i ich siedlisk”

Celem liczeń jest wypełnienie luki w wiedzy dotyczącej liczebności i składu gatunkowego ptaków i ssaków morskich pojawiających się w rejonie Ryfu Mew. Ryf Mew pełni ważną funkcję dla tych ptaków przede wszystkim w okresie migracji jesiennej (lipiec-październik), jako miejsce przystankowe dogodne do uzupełnienia zapasów energetycznych podczas żerowania i odpoczynku.

Wprowadzenie osobników fok do środowiska w ramach restytucji – 2019

Projekt „Restytucji i ochrony fok szarych w Polsce” został zainicjowany przez Stację Morską im. Profesora Krzysztofa Skóry Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego w 1996 roku. Realizując założenia projektu, co roku od wiosny 2002 (poza rokiem 2006) na wolność wypuszczane są foki wyhodowane lub uratowane przez wolontariuszy Błękitnego Patrolu WWF oraz pracowników i wolontariuszy Stacji Morskiej. Rok 2019 to dwudziesty trzeci rok programu ochrony bałtyckich fok, w ramach którego wypuszczono na wolność dziewięć młodych fok szarych.

Wprowadzenie osobników fok do środowiska w ramach restytucji – 2018

W 2018 roku po raz dwudziesty drugi w ramach programu ochrony bałtyckich fok wypuszczono na wolność́ osiem młodych fok szarych. Dwie z nich to potomstwo fok przebywających w fokarium Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego. Pozostałe sześć fok urodziło się na wolności, ale ze względu na zły stan zdrowia trafiły na rehabilitację do fokarium Stacji Morskiej.

Wprowadzenie osobników fok do środowiska w ramach restytucji – 2017

2017 to już dwudziesty pierwszy rok programu ochrony bałtyckich fok. 8 maja, na plaży Słowińskiego Parku Narodowego, niedaleko miejscowości Czołpino wypuszczono na wolność́ cztery młode foki szare. Jest to potomstwo fok przebywających w fokarium Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego.

Jeśli spotkasz na plaży fokę, poinformuj o tym:

Pobierz poradnik

Widziałeś fokę lub morświna nad Morzem Bałtyckim?

Newsletter

Dołącz do newslettera otrzymując najnowsze informacje o naszych działaniach